Pola własne
Nowa firma dostaje na start cztery gotowe pola: waloryzację, podstawę rozliczenia, warunki płatności i nadzór nad zmianami w robotach.
Standardowy formularz umowy ma symbol, numer, datę podpisania, Zamawiającego, ważność polisy i uwagi. Wszystko poza tym — te cztery pola i każde, które dołożycie — to pola własne: definiujecie je raz, a pojawiają się przy każdej umowie.
Kto je zakłada
Tylko administrator firmy, na stronie Ustawienia firmy (menu po lewej), w zakładce Pola własne. Pozostali pracownicy widzą wypełnione pola na stronie umowy, ale ani ich nie zakładają, ani nie wypełniają — umowy zakłada i zmienia administrator.
Skąd wzięły się pola, których nikt nie zakładał
Każda nowa firma dostaje ten sam zestaw startowy czterech pól. Wyszedł z praktyki nadzoru inwestorskiego, więc w części biur nada się bez zmian. To kopia, a nie odniesienie: cokolwiek w nich zmienicie, zostaje u Was i nic tego nie nadpisze.
Jeżeli któreś się nie przyda, wyłączcie je albo skasujcie. Jeżeli brakuje czegoś, czego wymagają Wasze umowy, dołóżcie własne.
Zakładanie pola
| Pole formularza | Co wpisać |
|---|---|
| Nazwa pola | Tak, jak ma się wyświetlać przy umowie — na przykład „Waloryzacja” |
| Klucz | Krótka nazwa dla systemu, po której rozpozna to pole przy każdej umowie. Tworzy się sama z nazwy pola; można ją poprawić przed zapisaniem |
| Typ | Tekst, Lista, Data, Liczba albo Tak/nie |
| Opcje listy | Tylko przy typie Lista, po jednej w wierszu |
Przy typie Lista trzeba podać co najmniej jedną opcję — lista bez opcji to pole, którego nie da się wypełnić. Przy pozostałych typach opcji się nie podaje.
Lista czy tekst
Lista ma sens, gdy wartości są policzalne i powtarzalne. Waloryzacja bywa przewidziana, uruchomiona albo nie dotyczy — i nic poza tym. System nie przyjmie wtedy wartości spoza listy, więc ta sama rzecz nie nazwie się w dwóch umowach na dwa sposoby.
Tekst jest właściwy, gdy każda umowa mówi coś innego. Warunki płatności bywają w każdej umowie inne — lista nigdy nie objęłaby wszystkich przypadków i miałaby w końcu tyle pozycji, ile umów.
Czego nie da się zmienić
Klucza i typu po zapisaniu. Klucz jest zapisany przy każdej umowie, która to pole wypełniła, więc jego zmiana oderwałaby wpisane wartości od pola. Z tego samego powodu nie da się zmienić typu z listy na liczbę.
Nazwę pola i opcje listy można zmieniać w każdej chwili.
Wyłączanie zamiast kasowania
Gdy pole przestaje być potrzebne, wyłączcie je zamiast kasować. Znika wtedy z formularza nowych umów, ale wartości już wpisane zostają widoczne przy starych umowach, oznaczone jako wyłączone. Pole można w każdej chwili włączyć z powrotem.
Usunięcie pola jest ostateczne. Wartości wpisane przy umowach przestaną być widoczne i nie da się ich odzyskać. Jeżeli chodzi tylko o to, żeby przestać je zbierać, wyłączcie pole.
Wypełnianie przy umowie
Pola własne pojawiają się na dole formularza umowy, pod uwagami, w tej samej kolejności, w jakiej widać je w ustawieniach firmy. Żadne z nich nie jest obowiązkowe — pustych po prostu nie widać na stronie umowy.